برگزاری دفاعیه دکتری در دانشکده شیمی
| تاریخ ارسال: 1397/11/13 |
دفاعیه دکتری در دانشکده شیمی
آقای سید وحید موسوی دانشجوی دکتری شیمی، در تاریخ 17/11/97 از رساله دکتری خود تحت عنوان" مطالعه نظری دارورسانی بر پایه پلیمر برای ترکیبات دارویی مورد استفاده در بیماری آلزایمر "با راهنمایی آقا ی دکتر سید مجید هاشمیان زاده دفاع خواهدکرد.
استاد راهنمای اول: دکتر سید مجید هاشمیان زاده
هیات داوران:
دکتر بهشته سهرابی (ممتحن داخلی) - دکتر شهرزاد جوانشیر (ممتحن داخلی)
- دکتر معصومه فروتن (ممتحن خارجی از دانشگاه تهران) - دکتر محسن وفایی حسین آبادی (ممتحن خارجی از دانشگاه تربیت مدرس)
این جلسه ساعت 12-10 روز چهارشنبه در سالن کنفرانس دانشکده شیمی برگزار خواهد شد.
چکیده:
آلزایمر، یک بیماری سیستم عصبی مرکزی پیشرونده است که در دههی اخیر، رشد روزافزونی در میان جوامع بشری پیدا کرده است لذا در حوزهی درمان، لزوم بررسی فرایند دارورسانی بر پایهی عبور از سد خونی-مغزی اهمیت دوچندانی پیدا کرده است. بر این اساس، در این رساله فرایند بارگذاری دارو در دارورسانی بهواسطهی نانوحاملهای پلیمری پلی بوتیل سیانواکریلات (PBCA) و کیتوسان از دیدگاه شبیهسازی دینامیک مولکولی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. در این پروژه، با تکیه بر مدلسازی طول زنجیرهی پلیمری و فرایند پلیمریزاسیون امولسیونی، کپسوله شدن و تجمع مولکولهای دارویی در محیط آزمایشگاهی (In vitro) و محیط بدن (In vivo) ارزیابی شده است.
در گام اول، شبیهسازی زنجیرهی پلیمری PBCA و مطالعهی نانوحامل PBCA در بارگذاری مولکولهای دارویی ریواستیگمین نشان داد که زنجیرهی پلیمری گزینش شده بر پایهی رفتار تجربی با 60 واحد مونومری، بهصورت کروی تجمع مییابد لذا ارزیابی پارامترهای مختصاتی سیستم اعم از شعاع ژیراسیون پلیمر و فاصلهی تعادلی مرکز جرم مولکولهای دارویی و پلیمرهای PBCA و کیتوسان در نقش تابع توزیع، میتواند بهعنوان معیاری بر رصد میزان بارگذاری دارو و ظرفیت کپسوله شدن دارو عمل کند. براین اساس، مطالعات شبیهسازی نشان داد که با افزایش غلظت مولکولهای دارویی، ظرفیت اشباع پلیمر ثابت میماند و مولکولهای دارویی مازاد بر سطح پلیمر جهتگیری کرده و روند بارگذاری دارو با الگوی تجربی آزادسازی دارو در محیط In vitro و In vivo همخوانی دارد. از سوی دیگر، در این مطالعه از تحلیل پارامترهای متفاوتی نظیر انرژی برهمکنش درونمولکولی یا بینمولکولی زنجیرهی پلیمری و مولکولهای دارویی، ضریب نفوذ مولکولهای دارویی در نانوحامل، پارامتر برهمکنش فلوری-هوگینز و انرژی آزاد گیبس برای تحلیل رفتار مولکولهای دارویی و زنجیرهی پلیمری استفاده شد. نتایج این تحلیل نشان میدهند که برهمکنشهای درونمولکولی زنجیرههای پلیمری در فرایند درهمتنیدگی و تجمع زنجیرههای پلیمری بر برهمکنشهای بینمولکولی دارو و پلیمر غلبه کرده و باعث کپسوله شدن دارو تا حد ظرفیت مشخص در نانوحامل PBCA میشوند.
در گام دوم شبیهسازی، رفتار زنجیرهی پلیمری کیتوسان در حمل مولکولهای دارویی دونپزیل و ریواستیگمین مورد مطالعه قرار گرفت. در این راستا، نتایج شبیهسازی نشان داد که برخلاف مولکول دارویی دونپزیل، در حمل داروی ریواستیگمین، از تمایل زنجیرهی پلیمری به تجمع و درهمتنیدگی کاسته شده و در محیط In vitro مولکولهای دارویی نیز بر روی سطح پلیمر کیتوسان تجمع مییابند. این موضوع باعث کاهش ماکزیمم ظرفیت بارگذاری مولکولهای دارویی ریواستیگمین نسبت به دونپزیل میشود که با نتایج تجربی همخوانی دارد. بر این اساس، تحلیل پارامترهای ضریب نفوذ مولکولهای دارویی و انرژی بینمولکولی و درونمولکولی گونههای حاضر در سیستم نشان دادند که در محیط In vitro با توجه به رفتار تجمعی کروی پلیمر کیتوسان، مولکولهای دارویی دونپزیل در حد ظرفیت پلیمر کیتوسان کپسوله میشوند و محیط یونی تأثیری بر رفتار زنجیرهی پلیمری و بهتبع آن، بارگذاری مولکولهایی دارویی ندارند. همچنین نتایج شبیهسازی از طریق ردیابی نزدیکترین فاصلهی مرکز جرم مولکول دارو به زنجیرهی پلیمری نشان دادند که در پی باز شدن زنجیرهی حامل مولکول دارویی ریواستیگمین در محیط یونی، بهواسطهی برهمکنشهای دافعهای، مولکولهای دارویی آزادی عمل بیشتری پیدا کرده و بر روی سطح پلیمر تجمع میکنند.
دفعات مشاهده: 2598 بار |
دفعات چاپ: 428 بار |
دفعات ارسال به دیگران: 0 بار |
0 نظر